خواسته ناشنوایان زیر نویس شدن برنامه‌هاست

امروزه ناشنوایان می‌دانند در ساعت مشخصی از روز جمعه، شبکه دو اخبار ناشنوایان پخش می‌کند و چون فردی که اشاره می‌کند، ناشنواست، حرفش بهتر فهمیده می‌شود تا تصاویر کوچکی که از رابطان در گوشه تلویزیون قرار می‌گیرد. پیشنهاد دیگر، برگزاری کلاس آموزشی برای مردم و خود ناشنوایان است تا هم مردم طریقه ارتباط برقرار کردن با این افراد را بدانند و هم خود ناشنوا در جریان اشارات جدید قرار بگیرد. زبان ارتباطی ناشنوایان می‌تواند در قالب برنامه‌ای در تلویزیون به آنها آموزش داده شود.

بسیاری از بچه‌های ناشنوا از اشارات قدیمی استفاده می‌کنند. ما چهار کتاب زبان اشاره داریم که بعد از انقلاب تصحیح شده‌اند،‌ اما چون این بچه‌ها آموزش کافی نمی‌بینند، حرکات دقیق آنها را در کتاب متوجه نمی‌شوند. همچنین در تلویزیون‌های برون‌مرزی جام‌جم می‌توانیم از رابط‌هایی استفاده کنیم که زبان بین‌المللی بچه‌های ناشنوا را آموزش می‌دهند و حتما باید از کارشناسانی استفاده شود که مسلط به زبان اشاره باشند و بدانند چگونه از لحاظ روان‌شناسی با یک ناشنوا باید ارتباط برقرار کنند، چرا که هر شخصی نمی‌تواند با یک ناشنوا ارتباط برقرار کند و باید سال‌های بسیاری با او باشد تا متوجه خصوصیات اخلاقی وی شود. همچنین باید از نمایش‌های پانتومیمی که برای ناشنوایان مناسب است، استفاده شود. این برای بچه‌ها جذابیت بیشتری دارد و مسائل از طریق نمایش براحتی منتقل و به آنها تفهیم می‌شود.

باید از بچه‌های ناشنوا در ساخت برنامه‌های تلویزیونی کمک گرفت و این برنامه‌ها می‌تواند در قالب جنگ، سرود و نمایش باشد. اگر بخواهند برای ناشنوایان برنامه بسازند، من هرچه در توان دارم، ارائه خواهم کرد و در زمینه نمایش ناشنوایان نیز می‌توانم طرح‌ها و ایده‌هایی بدهم. بچه‌هایی که عضو گروه خودم هستند، نمایش‌های مذهبی دو ساعته برای سازمان‌های دولتی و خصوصی برگزار می‌کنند و این نمایش‌ها بسیار قابل توجه بوده است؛ چون ناشنوایان بدون کلام حس خود را به تماشاگران منتقل می‌کنند.

از سوی دیگر فیلم‌های بسیاری از قبیل «پرنده کوچک خوشبختی» برای بچه‌های ناشنوا ساخته شد، اما از خود ناشنوایان در تولید آنها استفاده نشد. اتفاقا من پس از ساخته‌شدن آن فیلم طی گفت‌وگویی که با خانم درخشنده داشتم، به ایشان گفتم که امکان استفاده از معلم ناشنوای بازیگر وجود داشت و معلمان ما برای باورپذیرشدن نقش‌های آن فیلم مناسب‌تر بودند.

نسرین بختیاری